Eiwitten! De bouwstoffen van ons lichaam
Ons lichaam is voor 17% opgebouwd uit eiwitten. Eiwitten, ook wel proteïne genoemd, zijn de bouwstoffen van ons lichaam. Proteïne wil letterlijk zeggen: “van het allergrootste belang”. Je kunt niet leven zonder voldoende eiwitten. Eiwitten zorgen voor groei, functie en herstel van het hele lichaam; van spieren en botten tot haar en nagels. Ze zijn onontbeerlijk voor de opbouw van spieren, organen, botten, haren, bindweefsel, pezen, nagels tot aan ons bloed.

De kwaliteit van eiwit wordt ook wel biologische waarde genoemd.
Deze waarde geeft aan hoeveel gram lichaamseiwit kan worden aangemaakt uit 100 gram voedingseiwit. Zo heeft ei een biologische waarde van 100%. Vis en vlees hebben een biologsche waarde van 70%.

Onze voeding bestaat uit plantaardige en dierlijke eiwitten. Dierlijk eiwit is een compleet eiwit met een hogere biologische waarde dan plantaardig eiwit. Hieronder vallen vlees, kip, zuivel en eieren. Deze eiwitten van dierlijke oorsprong zijn ook de enige betrouwbare bron van vitamine B12. De negatieve kant van dierlijke eiwitten is dat ze vaak grote hoeveelheden verzadigde vetten bevatten en vrijwel geen vezels.

Plantaardige eiwitten verschillen van elkaar. Noten en peulvruchten zoals bonen en met name sojabonen zijn rijk aan eiwitten. Door te zorgen voor een goede verhouding verhouding tussen plantaardige en dierlijke eiwitten kunnen we verzuring in ons lichaam beperken.

De optimale eiwitverhouding zou zijn:

  • 60% plantaardig eiwit, z.a. peulvruchten, paddenstoelen, champignons, noten, zaden
  • 40% dierlijk eiwit, z.a. vlees, vis, zuivelproducten

Hoeveel eiwitten hebben we nodig?
Bij normaal funktioneren hebben we 30-40 gram eiwitten per dag nodig. Bij zware lichamelijke arbeid 70-80 gram eiwitten. Bij nierproblemen slechts 20-30 gram. Per vier uur kan het lichaam gemiddeld 20-30 gram eiwit aan. Per maaltijd zijn dat ongeveer:

  • 2 stuks eieren of
  • 70 gram kwark of
  • 100 gram yoghurt of
  • 30 gram peulvruchten of
  • 75-100 gram vlees of vis of
  • 100 gram zaden of
  • 40 gram noten of
  • 20 gram kaas

Teveel eiwitten werken verzurend!
In vergelijking met koolhydraten en vetten, dragen met name dierlijke eiwitten het sterkst bij aan verzuring van ons lichaam. Verzuring leidt tot onstekingsziekten.

Een hoge eiwitinname heeft behalve veel water ook veel B-vitaminen voor de vertering nodig. Een teveel aan eiwitten is een belasting voor de lever, hart, botten en nieren en werkt botontkalking in de hand. Bovendien veroorzaken de niet verteerbare eiwitten een disbalans in de darmen. En dit kan een lekkende darm tot gevolg hebben. Behalve de darmwand krijgt de lever het hierdoor zwaar te verduren. De lever moet n.l. hard werken om het lichaam te ontgiften.

Voldoende vezels bij een maaltijd, bijv. appelvezel, chiazaad, boekweitvlokken, amaranthvlokken, kokosrasp, pompoenpitten, pijnboompitten, sesamzaad,  zorgen ervoor dat alle overtollige eiwitten zo snel mogelijk verwijderd worden om te voorkomen dat ze in het bloed terechtkomen.

Licht of zwaar verteerbare eiwitbronnen
De ene eiwitbron is lichter te verteren dan de andere. Bij lichter verteerbaar kost het minder energie om de eiwitten te verteren.

Moeilijk verteerbare combinaties zijn o.a.:

  • Vlees en vis
  • Vlees of vis met gebakken aardappelen of granen
  • Peulvruchten met dierlijke eiwitten, bijv. kapucijners met spek

Moeizamere combinaties zijn o.a.:

  • Groenten met vlees, vis en noten of zaden
  • Groenten met een yoghurtsaus

Combinaties die goed vallen of licht verteerbaar zijn o.a.:

  • Groenten met olie of boter
  • Groenten met ei
  • Groenten met noten en zaden

De belangrijkste boodschap luidt:
Matigheid en Evenwicht. Fanatisme werkt niet, in welk opzicht dan ook!

Vegetariërs of veganisten die bijvoorbeeld te weinig eiwitten naar binnen krijgen door bijvoorbeeld linzen of kikkererwten te eten, maar die niet combineren met granen. Deze peulvruchten zullen dan omgezet worden in koolhydraten en niet in eiwitten.

Maar ook mensen die bij elke maaltijd dierlijke eiwitten eten, z.a. een ontbijt van eieren met spek of een brood met worst, bij de lunch een ham-kaas sandwich en bij het avondeten biefstuk met aardappelen krijgen teveel eiwitten naar binnen en vallen uiteindelijk ten prooi aan degeneratieve kwalen, z.a. ontstekingsziekten.